بسم الله الرحمن الرحيم

بسم<= /b> الله الر= ;حمن الرحيم=

فر= 582;نده زاد روز ن= 610; اكرم، نور مجسّم، چشم و چراغ آفرينش، توتياي چشم اهل ب= 610;نش، حضرت محمد مصطفي(ص) را به شما علاقمندان صفحه شعر و ادب، تهن= 10;ت و شادباش مي گو= 574;يم، و عزت و سر&#= 1576;لندي امت باصفا و والاگهر آن دُر يتيم = 605;كه، و افتاب تابا= 606; مدينه ر= 75; از بارگاه حضرت ذوا= 04;جلال، مسئلت مي نمائيم. اينك صفح= 607; شعر و ادب را آذين = 605;ي بنديم ب&= #1575; غزلي از حضرت مول= 75;ناي بلخ در وصف ميلاد نبي = 75;كرم(ص).

جا= 605;ه سيه = 03;رد كفر، نو= 85; محمد رسي= 83;        &= nbsp;           &nbs= p;   طبل بقا كوفت= 06;د، ملك = 05;خلّد رسيد<= /p>
روي زمين سبز شد، ج= 610;ب دريد آسمان &n= bsp;            = ;       بار دگر مه شگ= 575;فت، روح مجرد = 585;سيد

گش= 578; جهان پرش= 03;ر، بست سعادت كمر        &= nbsp;           خيز ك= 607; بار دگر، آن قمرين خد رسيد<= /p>
دل چو سطر لا= 576; شد، آيت هفت آسمان        &= nbsp;          ش&= #1585;ح دل احمدي، هفت مجلّد رسيد

چن= 583; كند = 86;ير خاك، صب= 85; روان هاي پاك=             &nb= sp;           هين ز لحد <= span class=3DSpellE>برجهيد، نصر مؤيد رسيد

طب= 604; قيامت زدند، صور حش= 585; مي دمد        &= nbsp;           &nbs= p; وقت شد اي مردگان، حشر مجدّد رس= 10;د

دو= 588; در استار= 11;ان، غلفله افتاده بود        &= nbsp;            &= nbsp;   كز سو= 610; نيك اختران، اخت= 85; اسعد = 585;سيد

از پي نامحرمان، قفل زدم بر دهان  &nb= sp;                    &= nbsp;   خيز بگو مطربا! عشرت سرمد رسيد

=

در وصف پيامبر عظيم = 575;لشأن اسلام(ص)

از شادروان استاد خل= 10;ل الله خلي= 04;ي

اي<= span lang=3DFA style=3D'font-size:10.0pt;line-height:200%;font-family:Tahoma;mso= -bidi-language: FA'> پايه جلال ت = 8; از عرش بر &#= 1607;مي        &= nbsp;        گرد= ;ون به پاي بوس تو چون خاك در همي=

آنان&= #1603;ه نوبت "لمن الملك" مي زنند        &= nbsp;       افكنده اند پ= 610;ش تو تيغ و سپر همي

سلّي<= /span> حق، تو بر رخ گيتي = 606;واختي        &= nbsp;      تا راست گشت = 583;يده اين = 03;ج نگر همي

بر توسن گسسته عنان حرون چرخ        &= nbsp;     خشمت = 606;هيب داد كه آرام تر ه= 605;ي

در پي= 588;گاه عرش پس از نام <= span class=3DSpellE>كردگار        &= nbsp;      ثبت است نام پ= 575;ك تو با آب زر همي

از في= 590; دولت تو م= 591;اف انام گش= 78;        &= nbsp;       ورنه چه داشت كعب= 07; به جز يك حجر همي

مسجو&= #1583; گشت پيكر= ; آدم زيمن تو     = ;         &= nbsp;           &= nbsp;   خوش كرد استفاده پدر از پسر هم= 610;

اي<= span lang=3DFA style=3D'font-size:10.0pt;line-height:200%;font-family:Tahoma;mso= -bidi-language: FA'> مظهر جلال كه هرگز نديده اس= 578;        &= nbsp;     چون روي آفتاب تو دور قمر همي

مفتو&= #1606; يك اشارت اب= 85;وي تو قضا &= nbsp;           &nbs= p;              &= nbsp;   مجذوب يك نفوذ نگاهت قدر همي

شوري&= #1583;گان گوي ترا= ; يك خدنگ آ&#= 1607;        &= nbsp;                  &= nbsp;   بيرون جه= 583; زسينه اين نه سپر هم= 610;

دربان تو به دولت خاقا= 606; نمي دهد         &= nbsp;      يكبار بوسه دادن آن خاك در همي

بر ذر= 608;ۀ سپهر نيا= 10;د سرش فرود            =             &nb= sp;       هر طايري كه زد به هواي تو پ&#= 1585; همي

چشمي<= /span> كه در ركاب تو ش&#= 1583; حلقه، كو= 85; باد   &nbs= p; گر بنگرد به سلطنت بحر و بر همي=

نام ك= 585;م چو شهرت عنقا فسانه بود        &= nbsp;     اين نگهت از بهار تو شد منتشر هم= 10;

رسم ك= 585;يم نيست كه آيد گدا برون  &nb= sp;            = از بارگاه رحمت او چشم تر &#= 1607;مي

اي<= span lang=3DFA style=3D'font-size:10.0pt;line-height:200%;font-family:Tahoma;mso= -bidi-language: FA'> رحمت خدا به تو آورده = 575;يم روي           &nb= sp;    درياب ورنه آب فرا شد ز سر = همي

يا<= span lang=3DFA style=3D'font-size:10.0pt;line-height:200%;font-family:Tahoma;mso= -bidi-language: FA'> رب به آن = 86;مين كه ز خون حيب تو            = در روزگار جنگ احد گشت تر همي

يارب<= /span> به خوابگاه محمد كه تا ابد &= nbsp;           &nbs= p;            &= nbsp;    چرخ است از طواف درش مفتخر همي

يارب<= /span> به آن دق¡= 0;قه كه آن رهنورد عشق        &= nbsp;           &nbs= p; از كعبه وصال تو شد بهره ور ه= 605;ي

يارب<= /span> به حق دشنه شير خدا علي=             &nb= sp; آن آيت شهامت و فتح و ظفر همي

يارب<= /span> به حق دوž= 1;ۀ نخل محمد= 10;        &= nbsp;           &nbs= p;          قنديل هاي عرش، شبي= 85; و شبر همي

از ما رسان درود بر آن محضر ش= 585;يف        &= nbsp;     چندان كه هست گردش شمس و قمر همي

حكاي&= #1578;ي از كشكول= ; شيخ = 76;هايي رحمةالل = 7; عليه:=

«در ت= 584;كرة عطاريه است كه ابراهيم ادهم گوي= 83;: وقتي غلامي خريدم و از وي پرسيدم؛

چه نام داري؟ گفت: هر چه &= #1576;خواني

گفتم: چه خوري؟ گف= 578;: هرچه خور= 75;ني

گفتم: چه پوشي؟ گف= 578;: هر چه پوش= 575;ني

گفتم: چه مي كن= 610;؟ گفت: هر چه &= #1601;رمائي

گفتم چه مي خو= 575;هي؟ گفت بنده را با خواستن چه كار

پس با خود گفتم: اي مسكين تو در همه عمر خداي را چنين نبوده اي، باري بندگي بياموز&raqu= o;

و يك حكايت كوتاه ديگر بازهم از = 607;مين كشكول:=

«اسك= 06;در را گفتند چرا معلم خود را زياده از پدر تعظي= 05; مي ك= 06;ي؟

گفت: به سبب آنكه پدر من مرا از عالم ملك= 08;ت به زمين آورده، و است= 575;د مرا از زم= 610;ن به آسمان برد= 607; است.»

غزلي<= /span> از كليم كاشاني يكتن از شاعران معرو= 01; سبك ه= 606;دي:

پيري<= /span> رسيد و موسم طبع جوا= 606; گشت   &nbs= p;            &= nbsp;     تاب تن از تحمل رطل گران گذش= 578;

وضع ح= 610;ات، قابل ديد= 06;، دوباره ن= 10;ست        &= nbsp;           &nbs= p; رو پس نكرد هر كه ازين خاكدان گذشت

طبعي<= /span> بهم رسان كه بسازي ب= 07; عالمي            =         يا هم= 578;ي كه از سر عالم توان گذشت

در كي= 588; ما تجرّد = 593;نق تمام نيس= 78;        &= nbsp;      در قيد نام ماند، اگر از نشان گذشت=

مضمون سرنوشت دو عالم، جز آن نبود  &nb= sp;            =       كان سر كه خاك راه شد از آسمان گذشت

بي<= span lang=3DFA style=3D'font-size:10.0pt;line-height:200%;font-family:Tahoma;mso= -bidi-language: FA'> ديده، راه اگر نتوا= 606; رفت، پس چرا؟        &= nbsp;           &nbs= p; چشم از جهان چو بستي، از آن مي توان گذشت=

بد نا= 605;ي حيات دو روزي نبو= 583; بيش=             &nb= sp;   آنهم كليم با تو بگويم چسان گذشت=

يك<= span lang=3DFA style=3D'font-size:10.0pt;line-height:200%;font-family:Tahoma;mso= -bidi-language: FA'> روز صرف بست = 6; دل شد به ا&#= 1610;ن و آن   &nb= sp;            =      روز ديگر به كندن دل، زين و آن گذشت

=

(ياد= 583;اشت افكار)=

نويسندگان<= /span> و انديشم= ;ندان بزرگ، اف= 03;ار و انديشه هاي خود ر&#= 1575; در هر حال= 578;ي ضبط و ياد= 583;اشت مي ك= 85;دند. مخصوصاً آن بارقه ها= 10;ي از فكر و انديشه كه ناگها= 606; در ذهن و ض&#= 1605;يرشان خطور مي كردند حتماً در = 603;تابچه هاي مخصوص خود ياداشت مي نمودند.

مي گويند گوته شاعر و نويسنده معروف فر= 75;نسوي در موقع مصاحبه با يك پادشاه، ناگ= 07;ان معذرت خواست = 608; به اتاق مجاو= 585; رفت تا فك= 585; بكري كه ناگهان از خاطرش گذشته بود براي كتاب (فاوست) يا&#= 1583;اشت كند.

ميكل آنژ نقاش &#= 1608; پيكر ترا= 588; ايتالياي= 10;، گاهي ماهها از محل كارش = 576;يرون نمي آمد دوستي از او پرسيد چرا اينط= 08;ر در انزوا = 576;سر مي ب= 85;يد، نقاش در جواب گفت: چه كن&#= 1605; كه هنر معشوقه حسود است، او م= 610; خواهد تمام وجود عاشق در اختيارش باشد.

زندگي درياست= ، فقط يك شناگر ماهر مي تواند از آن به سلامت بگذرد.

مث= 604; هندي اس= 78;: سنگ تا تر= 575;شيده نشود خدا نگردد.

از بزگمهر پرسيدند كارها به كوشش است يا قضا؟

جو= 575;ب داد: كوشش، قضا را سبب است.

نيچه فيلسوف آلماني هميشه به شاگردان خود نصيحت مي كرد: «اگ= 585; مي خو= 575;هيد با من باش= 610;د بايد هرگز با من نباشيد.»

"اميل = 604;ودويك" مي گفت: راز نبوغ مردان بزرگ ر= 575; بايد در درون خود آنه= 575; جستجو كر= 83;، حوادث خا= 85;جي زندگي اينان فقط شاخه اي ازين = 585;يشه است.

يكي ديگر از فلاسفه مغ= 585;ب زمين مي گويد: اگ= 585; مي خو= 575;هي ستارگان را ببيني به قعر چاه اندر شو، شكست هاي ز= 606;دگي و نه پيرو= 586;ي هاي آن ، مردان توانا را بوجود مي آورد.»

=

كتاب بنياد تمدن

كتاب بنياد تمدن است. &#= 1576;قول ولنتر كتاب بر عالم تمدن فرمانروائي<= /span> مي ك= 06;د ما تواني= 05; با خواندن كتاب هاي خوب به بعضي تجارب بشر در گذشته و حال پي بب= 585;يم و ازين تجارب استفاده = 03;نيم. كتاب سن= 11; بنايي اس= 578; كه خشت هاي كاخ تمد= 06; بر روي آ= 606; چيده شده است. بدون &#= 1603;تاب ترقي ميسر نيست زيرا بقول "كارلايل" هر آنچه بشر انجام داده، انديشيده و بوده، در = 603;تاب ها نوشته و كنجانيده شده است.

دكارت، مطالعه را مكالمه ب= 575; نجيب = 578;رين اشخاص قرون گذشته تغ= 76;ير كرده اس= 78; و يكي از پادشاهان قديم در ايام بيماري پرستاري بهتر از ك= 578;اب نيافت و آنرا بر تاج و تخت ترجي= 81; مي داد.

جفرسن مي گفت: من بدون ك= 578;اب نمي توانم زن= 83;گي كنم.

يك دانشمند = 83;يگر مي گ= 08;يد: بهترني دوست هاي من بهتري= 06; كتاب ها هستند.

در آخير = 575;ين ياد داش= 78; كلام جاودانه = 75;ي از مولا علي (ع) را درباره ك= 78;اب نقل كنيم كه فرمود: <= span class=3DSpellE>كتاب باغ &#= 1608; بستان دانشمندان است.

=

حديثي از رسول «= 1;رامي اسلام(ص)، حضرت مي فرمايند:

«بهترين شما كسي است كه مردم از دست و زبانش در اما= 606; باشند.»

=

ابيات پراكنده= :

مورچ&= #1711;ان را چو بود اتفاق &n= bsp;            = ;             <= /span>شير ژ= 610;ان را بدران= 06;د پوست

سعدي

دستگ&= #1610;ري نتوان كر= ;د توقع ز غر= 610;ب        &= nbsp;        اهل دنيا هم= 07; درمانده تر ا= 586; يكديگر اند

***

جريا&= #1606; سيل خون نبود افتخار مرد   &nbs= p;            &= nbsp;            مرد آن بود كه خشك ك= 606;د چشم تر هم= 610;

***

طفلي<= /span> كه در ب = 7;ار تنعم شو= 83; بزرگ  &nb= sp;         &= nbsp;   آگه ز درد كس نشود در گمان من

استاد خل= يل الله خلي= 04;ي

مذهب زند= 607; دلان، خواب پري= 88;اني نيست            =       از همين خاك، جهان دگر= 10; ساختن است=

علامه اقبال=

***

جمعي&= #1578; كفر از پريشاني ماست  &nb= sp;            =             &nb= sp;   آبادي بتخانه ز = 608;يراني ماست

اسلام به ذات خود ندار= 583; عيبي            =             &nb= sp;       هر عيب = 03;ه هست در مس= 604;ماني ماست

ابوسع= ;يد ابوالخي= ر

=

=