بسم الله الرحمن الرحيم

وصيت شادروان استاد خليل الله خليلي شاعر حماسه سراي افغانستان<= /span>

در حال احتضار به آوارگان افغان در پاكستان

چون به غربت خواه= 583; از من پيك جانان نقد جا= 606; &= nbsp; &= nbsp; جـــــا دهيدم در كنـ= 600;ــــــــار تربت آوارگا= 06;

گـــ&= #1600;ـور مــــن در پهلوي آوارگان بهت= 85; كه مــــــن &= nbsp; &= nbsp; بيكسم، آواره ام، بي ميهنم، بي خانمان

همچو مـن اينجا به گورستان غـر= 76;ت خفته است = بس جوان بي وطن، بس پيــ= 600;ـرمرد ناتوان

كشــ&= #1600;ـور من سخت بيمار است آزارش مـ= 600;ــــده &= nbsp; &= nbsp; زخم ها دارد، نمك بر زخم آن كمتر فشان=

از براي مــــد= 01;ن مـــن، سينۀ = 662;ــــاكش مـــــــدر &= nbsp; &nbs= p; بهـــر من بر خـــــ= 575;طر زارش منه بــ= 600;ارگران

داغ ه= ــــا دارد منه بــ= 600;ـر سينه اش داغ دگــــــر &nb= sp; د= 585;دهــــا دارد دگـــر بر پيكرش خنج= 585; مران

ملك ي= ـــزدان است هر جــــ= 575; بـــــاز تـ= 00;ابد آفتــاب &= nbsp; شهر يزدان است هرجا جلوه دارد آسمان=

هر كجا دل مي تپد دلــدار را ب= 575;شد مقــــــــ = 0;ـام &= nbsp; &= nbsp; هـر كجا جان مي رود جانبخش ر= 575; باشد مكان=

زير هر خاري كه بندد لانه، م= 600;ـــــأواي وي است &= nbsp; &= nbsp; بينوا مرغي كه شب گم كرده راه آشيان

رقص رقصان از لحد خيـــــــز = 5;، اگــــر آرد كسي &nbs= p; &= nbsp; مشت خاري از ديار من به رسم ارمغـان

اي وطندار مب= ;ـــــارك پي، اگـــــ= 00;ـر اينجــــا رسي &nbs= p; = جز خدا و جز وطن، حرفي مياور بر زبـ= 600;ان

شعر نو عاشورايي:

(خط خون)

درختان را دوست ميدارم

كه به احترام تو قيام كرده اند

و آب را

كه مهر مادر توست

خون تو شرف ر= 5; سرخگون كرده است

شفق آينه دار نجابتت

و فلق محرابي= ;

كه تو در آن نماز صبح شها= 583;ت گزارده اي=

<= span lang=3DFA style=3D'font-size:10.0pt;line-height:200%;font-family:Tahoma;mso= -bidi-language: FA'>***

در فكر آن گودالم

كه خون تو را مكيده است=

هيچ گودالي چنين رفيع نديده بودم=

شمشيري كه بر گلوي تو آمد

هر چيز و همه چيز را در كاينات

به دوپاره كرد

هر چه در سوي تو حسيني شد

و ديگر سو يزيدي

خوني كه از گلوي تو تروايد

همه چيز و هر چيز را در كاينات به دو پاره كرد

در رنگ!

اينك هرچيز يا سرخ است

يا حسيني نيست.

آه اي مرگ تو معيار

مرگت چنان زندگي را به سخره گرفت=

و آن را بي قد= 85; كرد

كه مردني چنان

غيطه بزرگ زندگاني شد.

<= span lang=3DFA style=3D'font-size:10.0pt;line-height:200%;font-family:Tahoma;mso= -bidi-language: FA'>***

ترا بايد در راستي ديد=

و در گياه،

هنگامي كه مي رويد

در آب،

وقتي مي نوشاند

در شمشير،

آن زمان كه م¡= 0; شكافد

ور در شير، ك = 7; مي خروشد

ترا بايد در شقايق ديد=

در گل بوئيد<= /o:p>

ترا بايد از خورشيد خواس= 78;

در سحر جست

از شب شكوفاند

ابديت آينه است

پيش روي قامت رساي تو در عزم

آفتاب لائق نيست

و گرنه مي گفتم

جرقه نگاه تست

تو تنهاتر از= ; شجاعت

در گوشه روشن وجدان تاريخ

ايستاده اي

به پاسداري از حقيقت

وصداقت،

شيرين ترين لبخند

برلبان اراده تست=

<= span lang=3DFA style=3D'font-size:10.0pt;line-height:200%;font-family:Tahoma;mso= -bidi-language: FA'>***

مرگ در پنجه تو

زبون تر از مگسي است

كه كودكان به شيطنت در مشت مي گيرند

و يزيد، بهانه اي

دستمال كثيفي

كه خلط ستم ر= 5; در آن تف كردند.

يزيد كلمه نبود

دروغ بود

زالوئي درشت=

كه اكسيژن هوا را مي مكيد

مخنّثي كه تهمت مردي بو= 583;

بوزينه اي با گناه درشت:

«سرقت نام انسان»

<= span lang=3DFA style=3D'font-size:10.0pt;line-height:200%;font-family:Tahoma;mso= -bidi-language: FA'>***

و سلام برتو، كه مظلوم تريني

نه از آن جهت كه عطشانت شهيد كردند=

بل ازين رو ك = 7; دشمنت اين اس= 578;

<= span lang=3DFA style=3D'font-size:10.0pt;line-height:200%;font-family:Tahoma;mso= -bidi-language: FA'>***

خط با خون تو آغاز مي شود

از آن زمان ك = 7; تو ايستادي=

دين راه افتاد

و چون فرو افتادي

حق برخاست

تو شكستي

و راستي درست شد.

پايا&= #1606;