بِسْمِ
اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيمِ
نقشِ كاهش مفاسد اجتماعي در رشد و توسعه اقتصادي
وَيَا قَوْمِ اسْتَغْفِرُواْ رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُواْ إِلَيْهِ
يُرْسِلِ السَّمَاء
عَلَيْكُم مِّدْرَارًا
وَيَزِدْكُمْ قُوَّةً إِلَى قُوَّتِكُمْ وَلاَ تَتَوَلَّوْاْ مُجْرِمِينَ
هود: 52
و
اي قوم من، از پروردگارتان آمرزش بخواهيد، سپس به سوي
او بازگرديد تا ابر و باران را بر شما فرو فرستد
و بر نيروي[جاني
و مالي ] شما بيفزايد و مجرم و گنهكار [از او]
روي مگردانيد.
اين حقيقت كه استغفار از گناه و بازگشت به سوي خدا و
توبه مايه آباداني و خرّمي وطراوت و سرسبزي است در بسياري از آيات قرآن ذكر شده
است؛ از جمله، قرآن از زبان نوح ميگويد: به آنان گفتم از گناهان خود در پيشگاه
پروردگارمان استغفار كنيد، كه او آمرزنده است، تا باران آسمان را پشت سر هم بر شما
فرو ريزد و شما را با اموال و فرزندان كمك بخشد و باغها و نهرها براي شما قرار
دهد.[1]
امام اميرالمؤمنين (ع) مي فرمايند: «كسي كه تقوا را
انتخاب كند سختيها برايش شيرين مي شود و فشار مشكلات و ناراحتيها از او برطرف
ميگردد و مشكلات پياپي و خسته كننده بر او آسان مي شود و مجد و بزرگي از دست رفته
چون قطرات باران بر او فرو ميبارد، رحمت بازداشته حق به او بازميگردد و نعمتهاي
الهي پس از فرو نشستن براي او به جوشش مي آيند و بركات تقليل يافته براي او فزوني
مي گيرد...»[2]
راوي ميگويد: «در نزد حضرت امام حسن (ع) بودم، مردي از
در وارد شد و از خشك سالي آباديش شكايت كرد. امام حسن (ع) به او فرمود: استغفار
كن. سومي آمد و به حضرت عرض كرد: `دعا كن خداوند فرزندي به من بدهد. به او نيز
فرمود: `استغفار كن. من از اين نوع راهنمايي تعجب كردم. امام فرمود: آنچه گفتم كلام
خدا به نوح (ع) بوده است؛ و آن گاه آيات ۹ تا ۱۲ سوره نوح را تلاوت فرمود.[3]