بِسْمِ
اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيمِ
ايمان و تقوا عامل آباداني و رشد و توسعه پايدار است
وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرَى آمَنُواْ وَاتَّقَواْ لَفَتَحْنَا
عَلَيْهِم بَرَكَاتٍ مِّنَ
السَّمَاء وَالأَرْضِ وَلَـكِن كَذَّبُواْ فَأَخَذْنَاهُم بِمَا
كَانُواْ يَكْسِبُونَ
اعراف: 96
و
اگر اهل شهرها و روستاها ايمان مي آوردند و پرهيزكاري پيشه
مي كردند، مسلماً بركات آسمان و زمين را به
رويشان مي گشوديم؛ لكن
[آيات ما را] تكذيب كردند. پس آنان را به كيفر
كردارشان مؤاخذه كرديم.
بركت به معني فايده ثابت است؛ و تبارك اللّه، يعني فايده
هاي ثابت در خدا و از خدا.
قرآن عامل پايندگي نعمتها و عمران و آبادي سرزمينها و
شهرها را ايمان و تقوا معرفي كرده و فرموده است: «اگر امتها به آنچه از جانب
پروردگارشان نازل شده است عمل مي كردند، قطعاً از بركات آسماني و زميني برخوردار
مي شدند.»[1]
قرآن در موارد بسيار سرگذشت اقوامي همچون قوم جنابان هود
(ع) و صالح (ع) وشعيب (ع) و نوح (ع) و لوط (ع) و موسي (ع) و عيسي (ع) را بيان كرده
است و بهترين درس و عبرت آموزترين حكايتها را در اين باره آورده است و شاهد و
گواهي صادق براين مدعاست.
امام رضا (ع) مي فرمايند: «خداي، عزّوجل، به يكي از
پيامبران خود وحي فرمود: هرگاه اطاعت شوم، خشنود گردم و چون خشنود شوم، بركت دهم و
بركت من بي پايان» است.[2]