بسم الله الرحمن الرحيم
از 24 حوت 57 تا 24 حوت 85
نويسنده: شفيق الله باختري
قيام مردمي و خود
جوش مردم ولايت هرات در 24 حوت سال 1357 اولين صحيفه خونين در تاريخ مقاومت اسلامي
افغانها در طول نزديك به سه دهه اخير است.
با اين قيام ملي و
اسلام خواهانه، تاريخ پرماجرا و شگفت انگيز مقاومت اسلامي و حق طلبانه ملت مسلمان
افغانستان بر ضد ايديالوژي ها و نو كرها و لشكرهاي بيگانه آغاز گرديد، و افغانها
نشان دادند كه حاضر نيستند اسلام، آزادي و استقلال را با هيچ متاع ديگري معاوضه
كنند.
قيام 24 حوت 1357
اولين ضربه كوبنده را بر تنديس پوسيده كمونيزم وارد كرد و خون هائي كه در اين قيام
مقدس بر زمين ريخت خشم سرخ ملت مسلمان و كفر ستيز افغانستان را بر انگيخت، و زمينه
را فراهم ساخت تا افغانها براي اعلاي كلمه توحيد و سرنگون كردن پرچم كمونيزم ميثاق
جهاد و مقاومت امضا نمايند.
از حادثه 24 حوت
57 تا امروز 28 سال ميگذرد
در اين مدت
افغانستان، سخت ترين، عبرت انگيز ترين و پر ماجرا ترين دوره هاي تاريخ موجوديت خود
را تجربه كرد.
از حدود 300 سال
قبل كه احمد خان دراني (احمد شاه بابا) اولين پايه هاي حكومت افغانستان نوين را در
قندهار پي ريزي كرد تا به امروز هيچ دوره اي در تاريخ سه صد سال اخير، پر ماجراتر
و غم انگيز تر از واقعات سه دهه اخير نبوده است.
در اين 28 سال،
دهها ميليون گلوله در فضاي افغانستان، با هدف يا بي هدف، فير گرديد و يك و نيم
ميليون انسان قرباني جنگ شدند،
استقلال كشور چند
بار دست به دست گرديد،
9 زمامدار، با
افكار و ايده هاي متفاوت و حتي متضاد در كابل و قندهار حكومت كردند،
دهها هزار انسان،
در سلولهاي زندان، بدون جرم و بدون محاكمه، به اشد مجازات محكوم شدند، و با قساوت
از سوي كمونيست ها، روسها، پاكستانيها و تروريست هاي القاعده و ديگر جنايتكاران و
متجاوزان، اعدام گرديدند.
بيش از ده ميليون
حلقه ماين(ضد نفر و ضد وسايط) در مناطق مختلف افغانستان بوسيله طرفهاي متخاصم جنگ،
تعبيه گرديد و افغانستان بقول برخي از ژورناليست هاي خارجي به يك جزيره متروك مين
گزاري شده مبدل شد.
بطور كلي
افغانستان در اين 28 سال مانند يك سكه با دو چهره متفاوت به موجوديت خود ادامه
داده است.
در يك روي اين
سكه، اين عنوان ها و جمله ها و سرفصل ها حك شده است:
افغانستان، سرزمين
خون و آتش
افغانستان، كشور
اشغال شده با پرچم هاي متفاوت اشغالگران،
افغانستان و
ائتلاف هاي شكننده و ناپايدار احزاب،
افغانستان،
بزرگترين كشور ماين گزاري شده در جهان،
افغانستان، قلمرو
حاكميت تفنگ، ترياك و تروريزم،
افغانستان، آواره
خيز ترين كشور دنيا،
افغانستان، مصداق
كلمه ملوك الطوايفي در قرن بيستم،
افغانستان، قرباني
جنگ سرد دو ابر قدرت وقت،
افغانستان، كشوري
كه روسيه(شوروي) آن را جمهوري شانزدهم خود مي دانست و پاكستان، در صدد تبديل كردن
آن به ايالت پنجم خود بود،
افغانستان، ميدان
جنگ آمريكا و القاعده،
افغانستان، كشوري
كوچك با مزرعه هاي بزرگ خشخاش،
افغانستان، كشوري
كه در اين 28 سال، حكومت ها بطور سيستماتيك به آن خيانت كردند. . .
اما بر روي ديگر
اين سكه، تصاوير افتخارات ملي افغانها نقش بسته است.
افغانستان، سرزمين
آزادي، با بيرق هاي برافراشته و جوانان دلير و اسارت ناپذير،
افغانستان، طعمه
اي بزرگ تر از گلوي تنگ اشغالگران،
افغانستان، سرزمين
اسلام و يكي از قوي ترين سنگرهاي جهاد و مقاومت در منطقه،
افغانها اشغال را
بر نمي تابند، كمونيزم را نمي پذيرند، و به هيچ بيگانه اي اجازه حكومت كردن در
كشور خود را نمي دهند.
در اين كشور نه
باد شرق پيروز مي شود و نه باد غرب
و بيرق هيچ بيگانه
اي در اين سرزمين برافراشته نمي ماند.
از 24 حوت 1357 تا
به امروز افغانستان شاهد امواج گسترده مقاومت و قيام هاي مسلحانه، و صحنه هاي
پرشور جهاد و مبارزه بوده است.
مجاهدين،
امپراطوري سرخ شوروي و لشكر سياه مليشه و. طالب و القاعده را شكست دادند و امروز
نيز بنا بر يك سلسله مصلحت ها، در برابر قشون نظامي غرب سكوت اختيار كرده اند. اين
سكوت هرگز به معناي تسليم و رضايت و ترس از قواي نظامي بيگانه نيست بلكه مقصر اصلي
در اين ماجراي تلخ، طالب و القاعده و پاكستان است.
هرگاه ملت افغان
در شمال و جنوب و شرق و غرب كشور عليه نظاميان اشغالگر غرب دست به قيام هاي ملي و
مسلحانه بزنند، بيم آن مي رود كه جر ثومه هاي فساد و تباهي يعني طالب و القاعده و
مليشه هاي پاكستاني از اين آب گل آلود به نفع خود ماهي بگيرند، و افتخارات اين
قيام را به نفع خود مصادره نمايند.
سكوت افغانها در
برابر نظاميان خارجي وقتي شكسته خواهد شد كه جنگجويان شرارت پيشه طالب و القاعده
از صحنه نبرد خارج شوند.
از سوي ديگر
افغانها اگر بجنگند مرد و مردانه مي جنگند نه مانند تروريست هاي ترسوي نقابدار كه
با عمليات هاي نفرت انگيز انتحاري، در واقع نه با اشغالگران بلكه با ملت مسلمان
افغانستان مي جنگند.
جنگ افغانها جهاد
و جنگ مقدس است نه اينكه مواد منفجره را بر كمر ببندند و خود را در ميان انبوه
جمعيت هموطنان منفجر نمايند.
افغانها براي پول
نمي جنگند، و خود را قرباني اهداف شيطاني آي اس آي نمي كنند، افغانها هر موقع لازم
بدانند براي خدا و براي استقلال و امنيت سرزمين خود با توكل بر خدا مبارزه مي
كنند.
هرگاه اشباح مخوف
و نفرت بار طالب و القاعده و لشكرهاي نامنظم گسل شده آي اس آي از سر راه ملت مجاهد
افغانستان دور شوند مطمئناً نسل سوم جهاد در كشور ما خواب آرام اشغالگران جديد را
نيز آشفته خواهند كرد. پايان