بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ
الرَّحِيمِ
پس نعمتهاي زمين را به
خدمت خويش گيريد
هُوَ الَّذِي جَعَلَ
لَكُمُ الْأَرْضَ ذَلُولًا فَامْشُوا فِي مَنَاكِبِهَا وَكُلُوا مِن رِّزْقِهِ
وَإِلَيْهِ النُّشُورُ
ملك: 15
اوست
كه زمين را رام شما گردانيد. پس بر روي آن سير كنيد و از
رزق
خدا بخوريد. چون از قبر بيرون آييد به سوي او ميرويد.
پيامبر اكرم(ص)فرمودند: «كُلُوا مِنْ كَدّاَيْديكُمْ.»[1] از
دسترنج خويش بخوريد.
اسلام و پيشوايان مذهبي براي كار و كارگران اهميت خاصي
قايل اند، به ويژه براي كشاورزان. امام صادق (ع) درباره آنان فرموده است:
«الزّارِعوُن كُنوُزُاللّهِ في اَرْضِهِ.»[2]
كشاورزان گنجهاي خدا در روي زمين اند؛ و نيز فرموده اند
: «ما فِيالاَعْمالِ شَيْءٌ اَحَبُّ الي الِلهِ مِنَ الزِّراعة.»[3] در
نزد خداوند، شغلي محبوبتر از كشاورزي نيست.
حضرتش در ضمن حديثي طولاني فرمودند: «... دانه براي
خوراك آدمي پديد آمد وآسياب كردن و خمير كردن و نان پختن تكليف انسان شد. پشم براي
لباس انسان آفريده شد و باز كردن و رشتن و بافتن وظيفه او گرديد. درخت آفريده شد و
كاشتن و نگهداري آن بر عهده انسان قرار گرفت... و در هر پديدهاي از پديده ها، جايي
براي كار و تلاش آدمي باقي گذاشته شد؛ زيرا صلاح حال آدمي در همين است...»[4]
همچنين ايشان فرموده اند : «اگر هر چه مردم بدان نياز
داشتند در اختيارشان قرار مي گرفت؛ نه زندگي در كامشان گوارا بود، نه از آن لذتي
ميبردند...»[5]