بسم الله الرحمن الرحيم
تصفيه حساب هاي خونين در بهار آينده
نويسنده: غلام يحيي جاويد
چشم انداز اوضاع
امنيتي افغانستان در بهار و تابستان آينده چگونه است؟
آيا تروريزم و
خشونت در سال 86 وسعت و شدت بيشتري پيدا خواهد كرد؟ اين سوال، مهمترين پرسشي است
كه در اين روزها و در پايان سال 1385 ذهن اكثريت قريب به اتفاق افغانها را به
خود مشغول كرده است.
همه از خود مي
پرسند در فصل بهار چه خواهد شد؟
آيا اعلام خطرها و
رجز خوانيهاي طرفين درگير كه مي گويند افغانستان در بهار سبز طبيعت، حوادث و
رويدادهاي خونيني را در پيش خواهد داشت، تحقق خواهد يافت؟
اكثر مردم
افغانستان، از حوادث امروز نمي ترسند و با آن عادت كرده اند و پذيرفته اند كه بايد
با بحران و خشونت دست و پنجه نرم كنند.
ترس افغانها از
حوادث احتمالي فردا و زنگ هاي بيدار باش و هشدار دهنده طالبان و قوماندانان جنگي
قواي ناتو است.
مبصرين سياسي، سال
86 را خونبارترين سال در دوران پس از سقوط رژيم طالبان پيش بيني مي كنند.
از يكسو يك مقام
گروه طالبان مي گويد اين گروه براي انجام
عمليات هاي جنگي در فصل بهار و تابستان آينده، ده هزار جنگجو آماده كرده است، و از
جانب ديگر
قوماندانان عسكري قواي ناتو با حمايت و پشتيباني
هاي گسترده كشورهاي عضو اين پيمان، براي مقابله با تهاجمات احتمالي تروريست ها
تداركات وسيع نظامي و لوژستيكي را فراهم نموده اند. در حال حاضر 119 هزار عسكر و
صاحب منصب افغان و خارجي با امكانات نسبتاً خوب محاربوي مجهز گرديده و آماده شده
اند تا در نقاط پر خطر افغانستان از حملات تروريستي و دهشت افكنانه عناصر طالب و
القاعده جلوگيري نموده و آنان را قبل از هر گونه اقدام خرابكارانه سركوب نمايند.
يك قوماندان ناتو
مي گويد: استراتژي كوتاه مدت ما در حال حاضر اين است تا جزو تام هاي جنگي طالبان را
قبل از هر گونه تحركات نظامي آنان، شناسايي و سركوب نمائيم.
بطور كلي هم
ايالات متحده و هم قوماندانان ناتو تهديد هاي طالبان را جدي گرفته اند و سعي مي
كنند در برابر آن صف آرائي كنند.
جورج بوش رئيس
جمهور آمريكا گفت: افغانستان اولويت درجه اول آمريكاست، مقامات قصر سفيد در اين
روزها مكرراً اعلام مي كنند كه حضور قطعات نظامي ايالات متحده در افغانستان طولاني
خواهد بود و آمريكا ديگر اشتباه گذشته خود را تكرار نخواهد كرد. به همين اساس ده
ميليارد و 600 ميليون دالر كه عمدتاً كمك هاي نظامي خواهد بود براي ادامه جنگ در افغانستان
در نظر گرفته است.
وزارت دفاع
كشورهاي عضو ناتو هم تا شكست كامل تروريزم در افغانستان بر حضور قوت هاي نظامي خود
در اين كشور تاكيد نمودند.
به اين ترتيب
آمريكا و در مجموع 26 كشور عضو ناتو آمادگي دارند تا از دولت كرزي حمايت و در
برابر نيروهاي هراس افكن طالب و القاعده بجنگند.
با توجه به اين
فكتورها، مي توان چنين نتيجه گرفت كه طالبان، حزب اسلامي حكمتيار و جنگجويان پراكنده القاعده به احتمال
قوي به يك سلسله عمليات هاي جنگي در فصل بهار اقدام خواهند كرد، زيرا از يكطرف، خود
را براي چنين عمليات هايي آماده كرده اند
و سازمانهاي استخباراتي(اطلاعاتي) كشورهاي غربي نيز، اين مسأله را تا حدودي تائيد
مي كنند و از سوي ديگر وضعيت سوق الجيشي افغانستان به گونه اي است كه در فصل سرما
و زمستان جنگها بنا به عوارض طبيعي خود به خود فروكش مي كند
ولي با گرم تر شدن هوا، نيروهايي كه در مناطق كوهستاني پناه گرفته اند
دوباره به جنگ و درگيري مشغول مي شوند.
اين يك امر طبيعي
است و در طول سه دهه گذشته همواره اين قاعده در افغانستان تكرار شده است.
اما آنچه كه در
اين ميان اهميت دارد اين است كه هم ملا
عمر، هم گلبدين حكمتيار و هم دولت پاكستان، بخوبي مي دانند، كه نيروهايشان توان
مقاومت در برابر قواي ناتو و دولت افغانستان را ندارد و نمي تواند با توسل به شيوه
هاي قهر آميز و تنها از طريق جنگ هاي مسلحانه كابل را فتح و افغانستان را تسخير
نمايند.
از نظر محاسبات
نظامي هيچ گونه توازني در بين قوت هاي جنگي دو طرف وجود ندارد، بنا بر اين شورش
طالبان و ديگر مخالفان مسلح دولت افغانستان موقتي و گذرا خواهد بود وآنها قادر
نيستند دولت را سرنگون و ملا عمر را به تخت و تاج برسانند.
به اين اساس،
هرگاه طالبان، حزب اسلامي و جنگجويان شبكه القاعده، در فصل بهار عمليات هاي خود را
شدت هم ببخشند به هيچ يك از اهداف خود دست نخواهند يافت. اين عمليات ها موقتي و
بيشتر يك نمايش قدرت خواهد بود كه به احتمال زياد به ضرر آنها تمام خواهد شد، زيرا
قواي ناتو را در جنگ عليه آنها جري تر و مصمم تر خواهد ساخت. با تمام اين تفاصيل،
هرگاه وضعيت به همين منوال ادامه يابد، سال آينده
حتي نسبت به سال جاري، پر ماجراتر
و خونين تر خواهد بود.
در جريان امسال به گفته آقاي زلمي رسول وزير ارشد و مشاور امنيي آقاي
كرزي، عمليات انتحاري در افغانستان 6 برابر نسبت به سال قبل افزايش يافت و مخالفان
دولت بيش از 6 هزار عمليات كوچك و بزرگ جنگي انجام دادند.
در جريان جنگهاي
سال 2006 ميلادي 4400 نفر در افغانستان كشته شده اند. بر اثر 130 فقره حملات انتحاري و بمب گذاري هاي
مخالفين، صد ها نفر شامل افراد حمله كننده، غير نظامي و عساكر خارجي و پوليس و
عساكر اردو جان خود را از دست داده اند.
در اين سال تنها
در ولايت قندهار 51 فقره عمليات انتحاري انجام شد و عناصر تروريست و بمب گذار در
16 ولايت ديگر نيز به عمليات هاي مشابه دست زده اند.
در سال 2006 توليد
مواد مخدر در ولايت هلمند با 179 فيصد افزايش به 2800 تن رسيد كه نيمي از ترياك
توليد شده در كل افغانستان است.
با گذشت بيش
از 5 سال
از حضور جامعه جهاني در افغانستان هنوز 50 فيصد هموطنان ما مبتلا به سوء
تغذيه و فقر مزمن اقتصادي هستند. داكتر سپنتا وزير امور خارجه اخيراً در لندن
اعلام كرد كه از سال 2001 تا 2006 جمعاً
14 ميليارد دالر از سوي جامعه جهاني به افغانستان كمك شده است اما از مجموع اين كمك ها تنها 5 فيصد آن در
اختيار دولت افغانستان گذاشته شده و بقيه
را مؤسسات خارجي و خود دولت هاي كمك كننده مصرف كرده اند.
جنرال ظاهر عظيمي
نطاق وزارت دفاع افغانستان پس از بررسي كمك هاي بين المللي به افغانستان، در بخش
اردو و قواي مسلح كشور گفت در شرايطي كه در قسمت هايي از افغانستان جنگ ادامه دارد
براي عساكر قواي مسلح افغانستان ماهيانه 300
تا 400 دالر اختصاص داده مي شود در حاليكه اين رقم براي عساكر خارجي قواي
ائتلاف و ناتو بيش از ده هزار دالر است.
همچنين در بخش
مشاورين خارجي در وزارتخانه ها و مؤسسات مختلف
افغانستان، حقايق تلخ و تكان دهنده اي به چشم مي خورد.
در وزارتخانه هاي
افغانستان، معاش ماهوار يك مقام عاليرتبه داخلي از ده هزار افغاني معادل دوصد دالر
تجاوز نمي كند در حاليكه حد متوسط معاشات ماهانه اي كه مشاورين خارجي در وزارتخانه
ها دريافت مي كنند 50 هزار دالر آمريكايي
است.
در موضوع معاشات
كارمندان داخلي و خارجي، كوچك ترين تعادلي وجود ندارد و اكنون براي مردم افغانستان
قابل فهم است كه ميلياردها دالري كه آمريكا و يا فلان كشور اروپايي كمك مي كند بخش
عمده آن به خود اين كشورها باز مي گردد.
تنها در وزارت
دفاع 580 صاحب منصب آمريكايي حضور دارند، و در كل افغانستان تعداد مشاورين خارجي و
يا كسانيكه به نام مشاور كار مي كنند به هزاران نفر بالغ مي گردد. علاوه بر اينها
43 هزار عسكر و صاحب منصب خارجي نيز، با معاش حداقل ده هزار دالر در افغانستان
حضور دارند، بنا بر اين طبيعي است كه بخش قابل توجهي از كمك هاي خارجي به اين عده
از اتباع خارجي اختصاص داده مي شود.
به گفته
كارشناسان، تاكنون از مجموع كمك هاي مالي
آمريكا به افغانستان 90 فيصد آن در بخش عمليات هاي نظامي و لوژستيكي و ساير بخش
هاي مربوط به جنگ، توسط خود آمريكايي ها مصرف شده است. افغانستان با چنين وضعيت
آشفته اي در حال وداع با سال 1385 و گام نهادن در سرزمين سبز بهار سال جديد است.
هرگاه اين وضعيت
اسفبار اصلاح نشود،
هرگاه دولت آقاي
كرزي خود را از منجلاب فساد و خويشاوند سالاري نجات ندهد و ريفورم تعريف شده و
سازمان يافته اي در اركان دولت رو نما نگردد،
هرگاه كمك هاي
خارجي به سمت اصلاحات، بازسازي و ايجاد زمينه هاي كار و اشتغال و فقر زدايي سوق
داده نشود،
هرگاه دولت آقاي
كرزي و كشورهاي خارجي ذي نفوذ در افغانستان، در برابر اقدامات دوپهلو و فريبكارانه
دولت پاكستان، يك استراتژي مشخص و
قابل قبول طرح و اجرا نكنند و جنرالهاي آي
اس آي را براي دست برداشتن از طالبان تحت فشار قرار ندهند.
هرگاه دولت، در
عرصه داخلي و در روابط با اقشار مختلف مردم، به سياست اعتماد سازي روي نياورد،
و افراد متعهد و
خدمتگزار را در مركز و ولايات در رأس امور قرار ندهد، و موضع خود را در قبال جريان
ناسالم توليد و تجارت مواد مخدر، شفاف و روشن نكند طبيعي است كه
در سال 1386 نيز افغانستان با چالش هاي سخت تر از چالش هاي سال 85 روبرو خواهد شد.
واقعاً جاي سوال
است، طالباني كه سرزمين و كشور ندارند و از سوي دولت و قواي آمريكا و ناتو در
افغانستان تحت تعقيب مي باشند چگونه توانسته اند، نه فقط با آمريكا و ناتو بلكه با
تمام دنياي غرب اعلان جنگ نمايند؟ آمريكا و انگليس اگر واقعاً مي خواهند ريشه طالب
و تروريزم را بخشكانند چرا پاكستان را تحت
فشار قرار نمي دهند.
لبخند غربي ها
بسوي پرويز مشرف، براي كل افغانها شگفت آور و سوال برانگيز است.
به هر حال به نظر
مي رسد بهار آينده، فصل تصفيه حساب هاي خونين طالبان و قواي ناتو در افغانستان
خواهد بود . پايان