بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيمِ

 

مردان مؤمن نيز چشم چراني نكنند

قُل لِّلْمُؤْمِنِينَ يَغُضُّوا مِنْ أَبْصَارِهِمْ وَيَحْفَظُوا

 فُرُوجَهُمْ ذَلِكَ أَزْكَى لَهُمْ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِمَا يَصْنَعُونَ

نور: 30

 

به مردان باايمان بگو كه چشمان خود را [از آنچه ديدنش حرام است، مانند

 عورت ديگران و بدن زن اجنبي، ] فروبندند و عورتهاي خود را حفظ كنند. اين

 براي آنها پاكيزه تر است. همانا خداوند از آنچه انجام مي دهند آگاه است.

 

با آن كه به زنان دستور رعايت حجاب و عفت داده شده است؛ قطعاً گروهي، كه كم هم نيستند، از اين فرمان سرپيچي و از هواهاي نفساني تبعيت مي كنند و به تظاهر و خودآرايي و خودنمايي مي پردازند. لذا مردان مؤمن نيز بايد حجاب چشم را رعايتكنند. دستور ديگر آيه اين است كه مردان بايد عورت خود را از نگاه ديگران، چه مرد وچه زن، بپوشانند.
نكته اي لطيف در آيه:

يَغُضّوااز مادّه غَضّ به معناي كم كردن نگاه است. خداوند نفرموده است در هنگام ديدن نامحرم، چشمتان را ببنديد، زيرا با بستن چشم انسان از راه رفتن و فعاليت باز مي ماند؛ بلكه فرموده است نگاه را از صورت و اندام او برداريد و كم كنيد.
پيامبر اكرم(ص) مي فرمايند: «نگاه كردن يكي از تيرهاي زهرآلود ابليس است. هر كه براي خداي عزّوجل چشم خود را فرو بندد خداوند در پي آن ايماني به او مي بخشد كه مزه شيرين آن را مي چشد»[1]؛ و نيز مي فرمايند: «نگاه اول ناخواسته است؛ نگاه دوم عمدي است؛ نگاه سوم ويران مي كند.»[2]

ز دست ديده و دل هر دو فرياد     كه هر چه ديده بيند دل كند ياد

بسازم خنجري نيشش ز پولاد     زنم بر ديده تا دل گردد آزاد[3]



[1] - بحارالانوار، ج 104، ص 38.

[2] - ميزان الحكمة، ج 13، ص 6324.

[3] - ديوان شعر بابا طاهر عريان، ص 4.