بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيمِ

 

ازدواج براي رسـيدن به آرامـش است و نشانه

 ازدواج موفق محبت شديد در بين همسران است

 

وَمِنْ آيَاتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُم مِّنْ أَنفُسِكُمْ أَزْوَاجًاچ

 لِّتَسْكُنُوا إِلَيْهَا وَجَعَلَ بَيْنَكُم مَّوَدَّةً وَرَحْمَةً

روم: 21

 

و از نشانه هاي وست كه براي شما از جنس خودتان [(نه از فرشتگان و اجنه)]

همسراني آفريد تا در كنار آنان آرامش يابيد و در ميان شما دوستي و مهرباني نهاد...

 

در اسلام و قرآن، ازدواج از مباني زندگي سالم و معنوي معرفي و بدان تشويق شده است تا آن جا كه رهبر عظيمالشأن اسلام نكاح را سنت خود معرفي كرده و فرموده است: «هركس از سنت من روي گرداند از من نيست.»[1] جوان مؤمن و متأهل از آلودگيهاي ناشي ازتمايلات جنسي محفوظ است؛ خاطر او آسوده و آرامش او بيشتر است؛ و به علتامتثال امر الهي و پيروي از سنت نبوي و آرامشي كه به دست آورده، طاعات خود را با اخلاص و توجه بيشتري بهجا ميآورد. ازدواج نيمي از دين انسان را معنا و كمالميبخشد؛ و اگر شخص مؤمن باشد، با ازدواج همه موانع رشد معنوي را از سر راهخويش برمي دارد و ديانتش كامل مي شود.

رسول خدا (ص) فرمودند: « هر كه براي رضاي خدا ازدواج كند و براي رضاي خداكسي را به ازدواج ديگري در آورد سزاوار ولايت و دوستي خداست. »[2]؛ و نيز فرمودند:«هر كس مؤمن عزبي را زن دهد تا آن زن همدم و مايه پشتگرمي و آسايش او باشد خداوند حورالعين بهشتي به همسري او دهد و در آن جا با هر يك از اهل خانواده ودوستان ايمانياش كه بخواهد همدمش گرداند.»[3]

امام علي (ع) نيز مي فرمايند: «بهترين وساطتها اين است كه در ميان دو نفر در امر ازدواج وساطت شود تا سروسامان بگيرند.»[4]



[1] - بحارالانوار، ج 103، ص 220.

[2] - المحجة البيضاء، ج3، ص 53.

[3] - ميزان الحمة، ج 5، ص 2254.

[4] - همان جا.