كانديدان وقوع تقلب در انتخابات را
حتمي مي دانند
نويسنده: داكتر گل محمد الله يار
در اين
روزها فضاي سياسي و اجتماعي افغانستان آكنده از شعارها، هيجانها و تبليغات
كانديداهايي است كه خود را براي احراز كرسي در ولسي جرگه و يا شوراهاي ولايتي
آماده مي كنند. ولي اين بار مردم و كانديداهاي انتخاباتي با تجربه هاي ارزشمندي كه
از انتخابات رياست جمهوري اندوخته اند با چشمان بازتر و آگاهي بيشتر بسوي انتخابات
بيست و هفتم سنبه به پيش مي روند.
در اين
مرحله، نگرانيهاي مردم و كانديداها تنها به مسايل امنيتي و اعمال دهشت افكنانه
احتمالي طالبان و القاعده محدود نمي شود. ممكن است عناصر شورشگر و ارتجاعي طالبان
كه تروريزم و كشتن افراد بي گناه را به اصطلاح جهاد مقدس؟! تلقي مي كنند در گوشه و
كنار افغانستان، دست به عمليات تروريستي و خرابكارانه اي بزنند و فضاي انتخابات را
در چند ولسوالي به خصوص در ولاياتي مانند زابل و خوست و قندهار متشنج نمايند، ولي
در مجموع آنچه كه به نام گروه طالبان ياد مي شود با وجود برخي تحركات مذبوحانه و
نفرت انگيزي كه از خود بروز مي دهند بيشتر به يك جنازه مخوف سياسي تبديل شده است و
ملا عمر مرد سرگردان در كوهها و شير بي يال و دمي است كه دندانهاي زهر آگينش فرو
ريخته و با هر حمله جانب مقابل بيشتر به اعماق تاريكي ها فرو مي رود.
اين
گروه متلاشي شده، ديگر آن توانايي و قدرت آتش را ندارد كه انتخابات را برهم زده و
در سطح ملي تشويش و نگراني ايجاد كند. نگرانيهاي مردم افغانستان به عنوان صاحبان و
نقش آفرينان صحنه انتخابات از جاهاي ديگري است. يكي از موضوعات نگران كننده اي كه
ذهن و ضمير اكثريت قريب به اتفاق كانديداها را به خود مشغول كرده است احتمال وقوع
تقلب هاي گسترده در جريان رأي گيري و انتخابات است. و همه از خود مي پرسند در
حاليكه تعداد افراد واجد شرايط ثبت نام شده، كمي بيشتر از دوازده ميليون نفر است
چرا دولت آقاي كرزي با كمك مستقيم برخي كشورهاي خارجي از جمله انگليس، چهل ميليون
ورقه رأي دهي چاپ كرده است.
كانديداهاي
معترض مي گويند در صورتيكه دولت حداكثر بيست ميليون ورقه رأي دهي چاپ مي كرد جاي
چندان اعتراض و سوء ظن باقي نمي ماند اما چاپ چهل ميليون ورقه سوء ظن برانگيز و به
گفته اكثر كانديداها مقدمه چيني براي يك تقلب بزرگ و سازمان يافته در انتخابات
بيست و هفتم سنبله از جانب دولت آقاي كرزي و هم پيمانان خارجي آن است. از سوي ديگر
آنچه كه روند قانوني كمپاين تبليغات را خدشه دار مي كند، سوء استفاده از پول و
قدرت توسط برخي از كانديداهاي وابسته به جناح حاكميت و تاجران و سرمايه داران است.
بر اساس
فيصله كميسيون انتخابات هر كانديداي پارلمان صرف اجازه دارد هفصد و پنجاه هزار
افغاني در جريان تبليغات انتخاباتي خود مصرف كند، اما طوريكه هم وطنان ما همه روزه
تقريباً در تمامي شهرها و ولايات كشور شاهد هستند تعدادي از كانديدهاي ثروتمند و
يا وابسته به دولت و مؤسسات خارجي براي برنده شدن در انتخابات تقريباً همه روزه
همين مقدار پول را براي به گردش در آوردن چرخه تبليغات و خريد آراي بيشتر مردم و
موسفيدان قوم به مصرف مي رساند، در حاليكه در ميان كانديداهاي فقير و كم درآمد،
هستند كساني كه قادر به تامين مخارج بسيار ساده تبليغات خود نمي باشند. ولي در
ميان همين دسته از كانديداها افراد شايسته، حقوقدان، با صلاحيت، داراي سوابق
درخشان و دلسوز به ملت و مملكت زياد ديده مي شود. در عين حال حضور چهره هاي شاخص و
برجسته طالبان نظير وكيل احمد متوكل و مولوي قلم الدين و برخي از اعضاي حزب خلق و
افرادي كه با پول و امكانات مؤسسات خارجي وارد ميدان انتخابات شده اند بيم ها و
نااميدي هاي زيادي را در بين مردم و كانديداهاي مستقل ملي و جهادي بوجود آورده
است.
اين
مسايل در مجموع، افق انتخابات بيست و هفتم سنبله را تيره و تار نشان مي دهد. به
خصوص اينكه گفته مي شود دولت، كميسيون انتخابات، دفتر يونيما و برخي مؤسسات و
سفارتخانه هاي خارجي در كابل، نه تنها در قبال انتخابات افغانستان موقف بيطرفانه
اي ندارد بلكه صريحاً اعمال نفوذ و گاهي آشكارا مداخله مي كنند.
اين
مداخله ها و اعمال نفوذها نه تنها حيثيت انتخابات افغانستان را لكه دار مي كند
بلكه در حقيقت نوعي بازي ابلهانه و مسخره آميز با حق خود اراديت يك ملت مي باشد.
هدف نهايي مردم افغانستان از شركت در عمليه انتخابات، كمك در راه ايجاد يك پارلمان
مستقل، با صلاحيت و قدرتمند و نهادينه كردن قدرت در كشور است تا از اين به بعد
سرنوشت ملت و مملكت نه در سفارتخانه هاي خارجي بلكه در خانه ملت يعني پارلمان
تعيين شود.
بنا بر
اين آنهاييكه با چنين عزم و اراده ملي در پروسه انتخابات شركت مي كنند مايل نيستند
وابستگان جريان طالبان و چهره هاي لائيك و سكولار و معاش خواران مؤسسات خارجي، در
پارلمان افغانستان كه عاليترين مرجع قانونگذاري است راه يابند و يا در حالت بدتر از
آن، اكثريت را در پارلمان آينده كشور ما در دست بگيرند.
لذا همه
اين نگرانيها ايجاب مي كند كه مردم شريف و آزاده افغانستان در روز برگزاري
انتخابات، اولاً با شكوه و اقتدار چشمگير در اين آزمون ملي شركت نمايند و ثانياً
به افرادي رأي دهند كه مورد وثوق و اعتماد آنهاست و از توده هاي مردم برخاسته و با
دردها و رنجها و مشكلات جامعه از نزديك و بدون واسطه آشنايي دارند تا بدين وسيله
به لطف پروردگار و با رأي ملت سرافراز افغانستان، ما شاهد يك پارلماني ملي، مستقل،
با اقتدار و اسلامي باشيم.پايان