پاکستان مستحق اين قدر ستايش نيست

نويسنده: خدا دوست

پرويز مشرف" رئيس جمهور پاکستان از افزايش سطح مبادلات تجاري ميان پاکستان و افغانستان ابراز رضايت نمود. او در اين مـورد در ملاقـــاتي که با "انوارالحق احدي" وزير ماليه افغانستان در اسلام آباد انجام ميداد، ابراز نظر نمود. ميزان مبادلات سالانه تجاري ميان دو کشور از 192 ميليون دالر در سال 2002 تا 540 ميليون دالر در سال 2004 افزايش نمود و توقع برده مي شود که طي سال جاري افزايش مزيد يابد.

قابل يادآوري است مبادله کالاي تجارتي ميان دو طرف تقريباً شکل يک جانبه را به خود گرفته، يعني اکثريت حجم مبادلات از سوي پاکستان به افغانستان تحويل داده مي شود.

به اين دليل رضايت مشرف از حجم مبادلات تجارتي قابل فهم است، اما خورسندی دولت مردان افغانستان از انکشاف روابط تجارتي يک جانبه قابل توجيه نمي باشد.

قابل ذکر است که اموال پاکستاني اکثراً بي کيفيت بوده و پاکستاني ها به خاطر جلوگيري از انکشاف روابط تجارتي افغانستان با کشور هاي ديگر موانعي را ايجاد مي کند، تا افغان ها وادار به خريد کالاي هاي بي کيفيت آن ها شوند.

ندادن اجازه به تعدادي از اقلام تجارتي که به شکل ترانزيت از خاک آن کشور عبور مي کند، يکي از اين موانع است. در گذشته اين کشور به 24 قلم اموال تجارتي اجازه عبور از خاک آن کشور به مقصد افغانستان را نمي داد و اکنون اين ممنوعيت شامل شش قلم اموال تجارتي مي شود. اين در حاليست که قرار داد تجارت ترانزيت که در سال 1965 ميان دو کشور به امضاء رسيده اجـازه ايجــاد چنين موانـــع را نمي دهد.

دليل ديگري که افغانستان را به کالاي هاي بي کيفيت پاکستاني وابسته مي سازد وضع شرايط از طرف کشور هاي کمک دهنده بر پروژه هاي ساختماني اي است که از سوي آنها تمويل مي شود.

مثلاً شرکت ساختماني يي که سرک کابل-قندهار را بازسازي مي کرد مکلف شده بود، تا تنها از تيل وارده از طريق پاکستان استفاده کند، در حاليکه تيل وارد شده از ايران و ترکمنستان ارزان تر و با کيفيت تر است.

البته کشور هاي دخيل در افغانستان، به خصوص ايالات متحده امريکا، به منظور دادن پاداش به پاکستان به خاطر سهم گيري آن کشوردر جنگ عليه تروريزم چنين سياست هاي جانبدارانه از پاکستان را در پيش گرفته اند.

قابل ذکر است سياست هاي پاکستان در گذشته باعث آن شد تا افغانستان در کنترول افراطي هاي طالبان و القاعده قرار گيرد و پاکستان پس از حمله امريکا عليه طالبان والقاعده تحت فشار واشنگتن وادار به تغيير ظاهري در سياست خود گرديد.

طبق گزارش مطبوعات پاکستان "امين ارسلا" وزير تجارت و "انوارالحق احدي" وزير ماليه افغانستان حين سفرهاي اخير شان به پاکستان گفتند که مردم افغانستان هرگز "کمک هاي برادرانه پاکستان" در گذشته را فراموش نمي کنند.

اين قبيل اظهارات با واقعيت هاي تاريخي روابطه ميان دوکشور مطابقت ندارد. جاي شک نيست که در دوران جهاد پاکستان تعدادي از مهاجرين را پناه داد، اما با بهره برداري از اين ميزباني مي خواست تا افغانستان را تحت نفوذ مکمل خود در آورد. حمايت از "گلبدين حکمتيار" در جنگ براي تصاحب قدرت و پشتيباني همه جانبه از طالبان و راه دادن تروريست ها به افغانستان و استفاده از افغانستان به حيث پايگاه تربيه شورشيان کشميري وضعيت در افغانستان را به جايي کشاند که امريکا مجبور به اقدام نظامي عليه آن شد.

اکثريت مردم وطندوست افغانستان از نيات شوم و سياست هاي استعماري پاکستان در افغانستان آگاه اند و اظهارات يک جانبه دو وزير دولت آقاي "کرزي" را قرين به عدالت و نمايانگر احساسات ملي افغان ها نمي دانند.

ممکن اين دو نفر زير تاثير شعارهاي "مشرف" در زمان طالبان مبني برطرفداري از داعيه پشتون ها برحق رهبري در افغانستان رفته و اين کار سبب شده باشد، تا چنين اظهارات يک جانبه و غير عادلانه بنمايند، اما اين شعار هاي مشرف نيز مبني بر خيرخواهي به ملت افغانستان نبود، بلکه هدف از آن توجيه سياست هاي تسلط جويانه آن کشور در افغانستان بود، اما اين شعارها عده از افغان ها را فريب داد که شماري از اين افراد امروز در مقامات کليدي دولت افغانستان ايفاي وظيفه مي کنند. افغانستان با همه کشور ها، به خصوص همسايگانش، بايد رابطه نيک متقابل برقرار کند، اما داشتن اين روابط نبايد سبب اظهارات غير مسؤولانه از سوي اربابان قدرت در کشور شود. ديپلوماسي اين نيست که به خاطر خوش کردن ديگران بايد منافع ملي را زير پا نمود، بل ديپلوماسي موفق آن است، تا با حفظ منافع ملي روابط کشور را با ديگران به نفع کشور تغيير داد. پايان